 |
| 2013 compilatie gemaakt in paint shop pro | |
|
|
Het jaar 2014 is alweer een week aan de gang.
Tijd om mijn blog weer te gaan voort zetten.
De achtbaan van ons leven gaat gewoon door want tja wat zou een leven zijn zonder hobbels en uitdagingen :)
School is nog maar net aan de gang en we hebben de nieuwste uitdagingen al weer gekregen.
We weten dat we 2 hele speciale wondertjes hebben.
Nu nummer 1 redelijk op de rit is zullen we nu verder aan de weg timmeren voor nummer 2.
Nummer 1 zit met zijn bijna 10 ( 7 maart 2014 ) in groep 7 en daarnaast een externe plusklas intermezzo wat een schot in de roos was. Toen hij eind groep 3 te horen kreeg dat hij naar groep 5 mocht was hij blij maar ook bracht dit een hoop twifels over zijn zelfbeeld met zich mee, al had hij is de groep waar hij in zat nul komma nul aansluiting en uitdaging. Met medicatie probeerde we zijn hyperactiviteit op de rit te krijgen dit heeft helaas bij hem zat voeten in aarde gehad want het durde vrij lang voor we de juiste medicatie hadden gevonden en naarde juiste dosering is het ook vaak zoeken .Vorig schooljaar is hij ontzettend gegroeid en gesprongen in zijn eigen kunnen en eigen ik. Een echte "pre-puber"ontplooit zich. Hij zou soms nog wel wat meer op zijn eigen mogen vertrouwen kwa zelfbeeld want o wat is hij onzeker.
Uiteindelijk mag hij trots zijn op zijn eigen " hij mag er zijn " . Na al vele opgaves voor zijn kiezen gehad te hebben klimt hij steeds door. De kampen met Peers en de woensdagochtenden met nogmeer Peers doen hem goed. Eindelijk begint hij zichzelf te aanvaarden zoals hij is en aanvaard hij dat hij HB is en ADHD heeft.
We hoeven voor de jongste niet veel te doen als af en toe praten met zijn juf.
De juf is in mijn ogen een geweldige leerkracht zo ben ik er nog weinig tegen gekomen in de loopbaan van de oudste zin er ook wel parels voorbij gekomen maar kwamen we toch moeilijker tot de conclusie wat nu het beste was voor hem.
De jongste lijkt het zelf allemaal wel beter aan te geven. Hij is trots op zichzelf en ondanks zijn twijfels af en toe komt hij wel op voor zichzelf.
Hoe klein hij in mijn ogen nog is want tje het blijft toch je kleintje he ;) .
Als 7,5 jarig heeft hij veel wijsheid in pacht ( soms denk ik weleens meer dan grote broer op dezelfde leeftijd ). Tijdje zonder medicatie gedaan maar hij gaf zelf aan gek te worden van alle prikkels om hem heen na weer gestart te zijn met medicatie gingen zijn toetsresultaten ook weer omhoog want die zakte gelijk toen hij zich minder prettig voelde. Hij is zo intuïtief dat hij zelf voelt wat hij wil kan en wat goed is. En gaat het niet snel genoeg dan zegt hij dit gewoon. Zijn achtbaan rolt nu dus nog even door en hopelijk binnenkort meer over welke richting deze gaat rollen.
De jongste na flink toetsen en overleg met juf en ib-er is besloten dat hij gr 4/5 in 1 jaar doen en dan door naar groep 6 na de zomervakantie hij zei zelf dit is goed dit moet gewoon ik pas niet meer in deze klas met mijn werkjes.
De rapporten zijn binnen van de jongen en wat gaat er dan een trots door je heen als moeder zijnde.
Zelf was ik op de basisschool geen hoogvlieger perfectionist en verlegen .....
