2016 bijna ten einde.
Een bewogen jaar.
Kijkend naar de toekomst wensen wij jullie fijne feestdagen en een goed 2017.
vrijdag 23 december 2016
donderdag 22 september 2016
2de speciaal ventje
Een tijd van stilte is gevolgd na mijn laatste blog.
mijn jongste zoon heeft in deze tijd een onderzoeks traject gehad.
Daar zowel wij als ouders als de kinderarts twijfel hadden bij zijn diagnose.
inmiddels bijna door het traject heen officiele uitslagen nog niet gekregen deze zullen begin volgende maand bekend worden.
Ook een pienter en speciaal mannetje.
Op zijn 5,5 werd er door test gezegd dat hij mogelijk adhd had en hij is toen bij de kinderarts adhd poli gekomen. Maar gaander weg twijfelde we steeds meer of deze diagnose wel de juiste was. hij toonde voor hij naar school ging gene tekenen was eerder rustig dan druk soms leek het wel even te duren voor kwartje viel en hij was zeer gevoelig.
ambulante begeleiding gaf al eens aan mocht hij opnieuw bekeken worden laat dan eens kijken naar autisme want daar toonde hij meer tekenen van.
Nu ruim 4,5 jaar later bijna einde basisschool , dit schooljaar groep 8 ) wilde we ons ventje toch nog een keer goed laten bekikjen om met de juiste handvaten strkas in gesprek te kunnen met een middelbare school. dus daarmee ging het balletje weer verder rollen.
Eerst door arts een test laten doen of de methylfenidaat uberhaubt effect had op zijn concentratie ( QB test ) . Hieruit bleek : de medicijnen hadden weinig effect scheelde een paar foutjes en hij bewoog iets meer maar nog steeds binnen de grens van normaal en hij was met deze medicatie zelfs impulsiever dan zonder.
Dus besloten deze af te bouwen en waar mogelijk te stoppen .
Inmiddels was hij gestart bij kinderpsychiater aan de geplande onderzoeken.
Persoonlijkheidstest ados en IQ test.
Er is al duidelijk dat zoon geen ADHD maar Pdd nos of ASS heeft en een kloof tussen performaal en verbaal waarbij verbaal veel hoger uitvalt dan performaal en er dus niet gesproken mag worden van een totaal IQ. Ook is er duidelijk dat zoon heel lastig te testen is op sommige fronten.
Hij was inmiddels enkele weken zonder medicatie en school was ook weer gestart toen we gesprek hadden met de psychiater.
Tijdens dit gesprek met de kinderpsychiater gaf zoon aan dat hij zich niet fijn voelde ( sneller boos en vol hoofd ) zonder medicatie,hij voelde zich te snel geprikkeld zonder medicatie, dus toch maar een ander middel gestart ,ondanks dat we denken dat hij ook zonder wel kan maar dat het vooral gevoel en angst is waardoor hij stuk minder geprikkeld en geirriteerd is dus lijkt wel te helpen.
Er is duidelijk dat hij op begaafd nivo aangesproken moet worden op verbaal nivo maar wel wat ondersteuning mag krijgen bij het performale stuk ( plannen en ordenen uitvoeren van ).
Daarnaast zijn we gestart met kijken dmv RT waar dingen soms niet goed gaan.
Allereerst zal er een PI dictee worden gedaan om te kijken of er hiaten zijn door zoon zijn versnelling of toch mogelijk meer ( dyslectie ? ) aan de hand is.
Een hoop gesprekken zullen er nog moeten volgen om ook voor hem de weg te banen naar een groei die voor alle partijen prettig is.
mijn jongste zoon heeft in deze tijd een onderzoeks traject gehad.
Daar zowel wij als ouders als de kinderarts twijfel hadden bij zijn diagnose.
inmiddels bijna door het traject heen officiele uitslagen nog niet gekregen deze zullen begin volgende maand bekend worden.
Ook een pienter en speciaal mannetje.
Op zijn 5,5 werd er door test gezegd dat hij mogelijk adhd had en hij is toen bij de kinderarts adhd poli gekomen. Maar gaander weg twijfelde we steeds meer of deze diagnose wel de juiste was. hij toonde voor hij naar school ging gene tekenen was eerder rustig dan druk soms leek het wel even te duren voor kwartje viel en hij was zeer gevoelig.
ambulante begeleiding gaf al eens aan mocht hij opnieuw bekeken worden laat dan eens kijken naar autisme want daar toonde hij meer tekenen van.
Nu ruim 4,5 jaar later bijna einde basisschool , dit schooljaar groep 8 ) wilde we ons ventje toch nog een keer goed laten bekikjen om met de juiste handvaten strkas in gesprek te kunnen met een middelbare school. dus daarmee ging het balletje weer verder rollen.
Eerst door arts een test laten doen of de methylfenidaat uberhaubt effect had op zijn concentratie ( QB test ) . Hieruit bleek : de medicijnen hadden weinig effect scheelde een paar foutjes en hij bewoog iets meer maar nog steeds binnen de grens van normaal en hij was met deze medicatie zelfs impulsiever dan zonder.
Dus besloten deze af te bouwen en waar mogelijk te stoppen .
Inmiddels was hij gestart bij kinderpsychiater aan de geplande onderzoeken.
Persoonlijkheidstest ados en IQ test.
Er is al duidelijk dat zoon geen ADHD maar Pdd nos of ASS heeft en een kloof tussen performaal en verbaal waarbij verbaal veel hoger uitvalt dan performaal en er dus niet gesproken mag worden van een totaal IQ. Ook is er duidelijk dat zoon heel lastig te testen is op sommige fronten.
Hij was inmiddels enkele weken zonder medicatie en school was ook weer gestart toen we gesprek hadden met de psychiater.
Tijdens dit gesprek met de kinderpsychiater gaf zoon aan dat hij zich niet fijn voelde ( sneller boos en vol hoofd ) zonder medicatie,hij voelde zich te snel geprikkeld zonder medicatie, dus toch maar een ander middel gestart ,ondanks dat we denken dat hij ook zonder wel kan maar dat het vooral gevoel en angst is waardoor hij stuk minder geprikkeld en geirriteerd is dus lijkt wel te helpen.
Er is duidelijk dat hij op begaafd nivo aangesproken moet worden op verbaal nivo maar wel wat ondersteuning mag krijgen bij het performale stuk ( plannen en ordenen uitvoeren van ).
Daarnaast zijn we gestart met kijken dmv RT waar dingen soms niet goed gaan.
Allereerst zal er een PI dictee worden gedaan om te kijken of er hiaten zijn door zoon zijn versnelling of toch mogelijk meer ( dyslectie ? ) aan de hand is.
Een hoop gesprekken zullen er nog moeten volgen om ook voor hem de weg te banen naar een groei die voor alle partijen prettig is.
heen en weer geslingerd door emotie blog van mij als gast blogger
De laatste tijd heb ik weinig tijd en energie gehad een blog te schrijven over mijn ervaringen met mijn zoons met adhd.
Herken je dat ,dat je als ouder ervaart in een achtbaan van emoties te zitten en de rem en noodrem werken niet ? Mijn leven is op dit moment zo. Heen en weer gesleept door emoties van mezelf en anderen. En je dan afvragen of je wel een goede ouder bent ( terwijl je heus wel weet dat je je best doet en goed bent ). Met als gevolg ja je kunt het al wel raden.
De jongens zijn heftiger dan anders ( of ik ervaar dit zo in elk geval ). Ze pieken in hun gedrag thuis.Gelukkig zijn ze op andere plekken gewoon te handelen. Thuis zijn ze tegen elkaar alles behalve lief. Ze zijn aan elkaar gewaagd en 'triggeren' elkaar om voor elkaar te krijgen dat de ander uit zijn vel springt. Dit wordt in de periode dat ik niet lekker in mijn vel zit heftiger omdat ze dan reageren op mijn gevoel en andersom.
Hooggevoelig grote voelsprieten noem het hoe je het wilt...
De laatste maanden gaat het zo. Trots ben ik er niet op dat ik niet de moeder ben die ik wil zijn. Maar ik weet dat het weer beter wordt. En ik mag vertrouwen op mijn kunnen al doe ik dat dan niet altijd .Zoekend naar mijn eigen balans probeer ik alles in een rustiger vaarwater te krijgen. En dat kost tijd en moeite en vooral ook lef het toe te durven geven aan jezelf en anderen dat het even niet loopt zoals jij wilt.
Vandaag staat er weer een controle afspraak, de halfjaarlijkse check up op de adhd poli voor de jongens. Meten, Wegen en controle en dan gesprekje of de dosering van de medicatie nog juist is.
Heb jij ook van zulke dagen of perioden?
eerste blog als gastblogger 2016 was al tijd geleden online nu ook hier gedeeld
De feestdagen weer voorbij weer terug in rustiger vaarwater en dus tijd voor een nieuwe blog van mijn kant.
Iedereen wens ik een goed gezond en bovenal plezierig 2016.
Dit keer een iets kortere blog van mijn kant volgende probeer ik weer wat meer te schrijven.
De feestdagen brengen zoveel prikkels en rommeligheid met zich mee dat de hele december maand alles op zijn kop staat. Een periode waarbij je niet teveel moet stilstaan want mijn ervaring leert dat het erna weer rustiger wordt en ook het "drukke"weer verminderd.
Elk jaar overleven we de maand december weer om erna weer vol goede moed de orde en regelmaat te vervolgen.
Zonder regels en duidelijkheid dan zou het niet werken bij ons in huis. We hebben deze afspraken samen met de kinderen opgesteld onze "huisregels" samen met een ambulante begeleidster die we een poos in huis hebben gehad. Dit om alles eens goed op de rails te krijgen want een huishouden met 2 temperamentvolle aanwezige jongens vraagt om heel veel duidelijkheid en structuur.
Bijna een jaar kwam er een vaste begeleidster over de vloer. Daar heb ik naast dat ik al veel dingen wel wist ontzettend veel van geleerd.
Inzicht krijgen in dingen, hoe ga ik om met dingen en wat gaat er dan goed en wat kan er nog beter.
Ook de oudste kreeg psycho-educatie om inzicht te krijgen in wat er precies met hem aan de hand was. Waarom doe ik sommige dingen zo ?
De psycho-educatie bestond voornamelijk uit het spelenderwijs opdrachten doen en vaardigheden leren. Hij leerde hiermee onder andere de stop, denk, doe methode aan.
Hij deed het namelijk als volgt eerst deed hij dan stopte hij en dan pas dacht hij hè ik deed het niet goed. Hij begon dan om een makkelijk voorbeeld te noemen als een gek aan zijn huiswerk zonder eerst te lezen en kwam er dan dus achter dan hij de vraag verkeerd had beantwoord omdat hij niet eerst tot het einde gelezen had. Of hij stond al buiten bij zijn fiets zonder fietssleutel. Dit zijn kleine dingetjes maar als hele dagen zo gaan dan kost dat hopen energie, extra tijd en geeft het een hoop frustratie. In de jaren dat hij ouder wordt, zien we hem zeker wel veranderen en meer grip krijgen op zijn gedrag ook als hij geen medicatie heeft ingenomen. Met medicatie ( die hij echt nodig heeft op schooldagen ) is het allemaal net iets makkelijker voor hem om zich bij de les te houden en niet steeds voor zijn beurt te praten of plots op te springen in de klas en zijn antwoord te roepen. Dit gebeurde op de basisschool met enige regelmaat vooral in groep 1-2-3 en 5 in gr 6 7 en 8 was dit stukken minder. Inmiddels is hij alleen als hij bezig is met een computerspel nog zeer beweeglijk maar kan hij wel vrij normaal op een stoel zitten zonder hulpmiddelen als een wiebelkussen of iets dergelijks. maar als hij zijn ogen open heeft komt er een stormvloed aan woorden. Hij wil zoveel vertellen in een korte tijd. Wij zeggen altijd als hij begint met praten vergeet je niet te ademen. Je gooit er een kwartje in en er komt voor 2 euro aan spraak uit.
Het is mooi te zien dat naarmate ze ouder worden gedrag veranderd maar de leeftijd die hij nu nadert is een pittige want de pubertijd brengt zijn temperament weer flink omhoog. De volgende keer meer over mijn pittige jongens.
Laatst aangepast op
Elk jaar overleven we de maand december weer om erna weer vol goede moed de orde en regelmaat te vervolgen.
Zonder regels en duidelijkheid dan zou het niet werken bij ons in huis. We hebben deze afspraken samen met de kinderen opgesteld onze "huisregels" samen met een ambulante begeleidster die we een poos in huis hebben gehad. Dit om alles eens goed op de rails te krijgen want een huishouden met 2 temperamentvolle aanwezige jongens vraagt om heel veel duidelijkheid en structuur.
Bijna een jaar kwam er een vaste begeleidster over de vloer. Daar heb ik naast dat ik al veel dingen wel wist ontzettend veel van geleerd.
Inzicht krijgen in dingen, hoe ga ik om met dingen en wat gaat er dan goed en wat kan er nog beter.
Ook de oudste kreeg psycho-educatie om inzicht te krijgen in wat er precies met hem aan de hand was. Waarom doe ik sommige dingen zo ?
De psycho-educatie bestond voornamelijk uit het spelenderwijs opdrachten doen en vaardigheden leren. Hij leerde hiermee onder andere de stop, denk, doe methode aan.
Hij deed het namelijk als volgt eerst deed hij dan stopte hij en dan pas dacht hij hè ik deed het niet goed. Hij begon dan om een makkelijk voorbeeld te noemen als een gek aan zijn huiswerk zonder eerst te lezen en kwam er dan dus achter dan hij de vraag verkeerd had beantwoord omdat hij niet eerst tot het einde gelezen had. Of hij stond al buiten bij zijn fiets zonder fietssleutel. Dit zijn kleine dingetjes maar als hele dagen zo gaan dan kost dat hopen energie, extra tijd en geeft het een hoop frustratie. In de jaren dat hij ouder wordt, zien we hem zeker wel veranderen en meer grip krijgen op zijn gedrag ook als hij geen medicatie heeft ingenomen. Met medicatie ( die hij echt nodig heeft op schooldagen ) is het allemaal net iets makkelijker voor hem om zich bij de les te houden en niet steeds voor zijn beurt te praten of plots op te springen in de klas en zijn antwoord te roepen. Dit gebeurde op de basisschool met enige regelmaat vooral in groep 1-2-3 en 5 in gr 6 7 en 8 was dit stukken minder. Inmiddels is hij alleen als hij bezig is met een computerspel nog zeer beweeglijk maar kan hij wel vrij normaal op een stoel zitten zonder hulpmiddelen als een wiebelkussen of iets dergelijks. maar als hij zijn ogen open heeft komt er een stormvloed aan woorden. Hij wil zoveel vertellen in een korte tijd. Wij zeggen altijd als hij begint met praten vergeet je niet te ademen. Je gooit er een kwartje in en er komt voor 2 euro aan spraak uit.
Het is mooi te zien dat naarmate ze ouder worden gedrag veranderd maar de leeftijd die hij nu nadert is een pittige want de pubertijd brengt zijn temperament weer flink omhoog. De volgende keer meer over mijn pittige jongens.
stormachtige tijden geschreven door mij als gast blogger
Hier is hij dan mijn 2de blog alweer.Voelde het de eerste keer nog wat onwennig krijg ik het vast wel beter op papier nu.
Ware het nu niet, dat rond de sinterklaas en kerst tijd het drukker is en rommeliger wordt.
wie herkent het nu niet dat de kinderen af en toe rond stuiteren en je als ouder denkt kan het niet even wat rustiger.
Tja hier in huis lijkt het dan ook elk jaar of er storm op komst is. ondanks dat de jongens al 9 en 11 zijn en al volledig op de hoogte van alles, toch wakkert de storm elk jaar weer aan. Ik ontkom er dan als moeder niet aan dat dan de structuur moet worden aangescherpt en overal moet extra op gecontroleerd worden. Is de tas goed in gepakt? Zijn de medicijnen in de broodtrommel? En zijn de ochtend pillen ingenomen? Want overprikkeling ligt op de loer.
De oudste gaat hierin nu wel zijn eigen gang en het lukt hem ook steeds beter zichzelf af te remmen in druk zijn ( waar bij hem vooral het probleem ligt op druk en impulsief zijn) .
Maar die ongewilde prikkels die binnen komen en je hoofd zo druk maakt, spelen vooral bij de jongste toch wel parten. Elk jaar rond deze tijd lijkt het fout te gaan. Nu lijkt het ook of ze in deze tijd makkelijker hun medicijnen vergeten doordat ze met van alles bezig zijn behalve waarmee ze bezig moeten zijn in de ochtend. als moeder vraag ik me weleens af , Waarom gebeurt het altijd rond sinterklaas tijd dat het vaker fout gaat met het vergeten van medicatie en ze dan overprikkeld raken. Natuurlijk weet ik wel waarom. Op school, vooral bij de jongste, wordt er nog flink aan sinterklaas gedaan en is er dus al meer onrust binnen de school.
Zelf merk ik altijd erg snel als er iets niet klopt aan de jongens. Maar ja als ze hier de deur uit gaan en een paar uur later de school belt, dan weet ik ook al genoeg er is weer iets vergeten en nu moeten we weten hoe het op te lossen valt.
De oudste had toevallig gisteren zijn middag medicatie vergeten en kreeg van de leerkracht van het laatste uur tijdens een persoonlijk gesprekje een compliment dat hij zo rustig en geconcentreerd was nadat hij vertelde dat hij zijn medicatie niet op had. Hij gaf zelf aan dat hij steeds beter om kan gaan met zijn volle hoofd. Dat maakt je als moeder trots dat een 11 jarige steeds beter zichzelf onder controle krijgt. Vandaag belde de school voor de jongste rond 11:00 op. Hij gaf aan zijn medicijnen niet te hebben genomen in de ochtend en hij zei 'gek te worden van zichzelf'. Ook dit is een teken dat hij het wel voelt maar dus te laat aangeeft dat het even fout gaat of je de pillen van de middag eerder kunt nemen. De jongste kan heel slecht prikkels van buitenaf filteren maar ook van binnen raakt hij onrustig en vol in zijn hoofd als hij geen medicijnen neemt op school. Lastig om te zien dat hij daar mee worstelt. Maar o zo knap.... dat ook hij probeert het aan te voelen en aan te geven.
Hopelijk gaat de storm na de feestdagen weer liggen en lopen de dingen weer net wat soepeler.
Mijn volgende blog zal hopelijk na de stormzijn.
wie herkent het nu niet dat de kinderen af en toe rond stuiteren en je als ouder denkt kan het niet even wat rustiger.
Tja hier in huis lijkt het dan ook elk jaar of er storm op komst is. ondanks dat de jongens al 9 en 11 zijn en al volledig op de hoogte van alles, toch wakkert de storm elk jaar weer aan. Ik ontkom er dan als moeder niet aan dat dan de structuur moet worden aangescherpt en overal moet extra op gecontroleerd worden. Is de tas goed in gepakt? Zijn de medicijnen in de broodtrommel? En zijn de ochtend pillen ingenomen? Want overprikkeling ligt op de loer.
De oudste gaat hierin nu wel zijn eigen gang en het lukt hem ook steeds beter zichzelf af te remmen in druk zijn ( waar bij hem vooral het probleem ligt op druk en impulsief zijn) .
Maar die ongewilde prikkels die binnen komen en je hoofd zo druk maakt, spelen vooral bij de jongste toch wel parten. Elk jaar rond deze tijd lijkt het fout te gaan. Nu lijkt het ook of ze in deze tijd makkelijker hun medicijnen vergeten doordat ze met van alles bezig zijn behalve waarmee ze bezig moeten zijn in de ochtend. als moeder vraag ik me weleens af , Waarom gebeurt het altijd rond sinterklaas tijd dat het vaker fout gaat met het vergeten van medicatie en ze dan overprikkeld raken. Natuurlijk weet ik wel waarom. Op school, vooral bij de jongste, wordt er nog flink aan sinterklaas gedaan en is er dus al meer onrust binnen de school.
Zelf merk ik altijd erg snel als er iets niet klopt aan de jongens. Maar ja als ze hier de deur uit gaan en een paar uur later de school belt, dan weet ik ook al genoeg er is weer iets vergeten en nu moeten we weten hoe het op te lossen valt.
De oudste had toevallig gisteren zijn middag medicatie vergeten en kreeg van de leerkracht van het laatste uur tijdens een persoonlijk gesprekje een compliment dat hij zo rustig en geconcentreerd was nadat hij vertelde dat hij zijn medicatie niet op had. Hij gaf zelf aan dat hij steeds beter om kan gaan met zijn volle hoofd. Dat maakt je als moeder trots dat een 11 jarige steeds beter zichzelf onder controle krijgt. Vandaag belde de school voor de jongste rond 11:00 op. Hij gaf aan zijn medicijnen niet te hebben genomen in de ochtend en hij zei 'gek te worden van zichzelf'. Ook dit is een teken dat hij het wel voelt maar dus te laat aangeeft dat het even fout gaat of je de pillen van de middag eerder kunt nemen. De jongste kan heel slecht prikkels van buitenaf filteren maar ook van binnen raakt hij onrustig en vol in zijn hoofd als hij geen medicijnen neemt op school. Lastig om te zien dat hij daar mee worstelt. Maar o zo knap.... dat ook hij probeert het aan te voelen en aan te geven.
Hopelijk gaat de storm na de feestdagen weer liggen en lopen de dingen weer net wat soepeler.
Mijn volgende blog zal hopelijk na de stormzijn.
Geschreven door onze gastblogger Nicol
blog geschreven als gast blogger door mij
Best nog lastig om iets te bloggen. Ik zie zoveel blogs voorbij komen en dan denk ik dat zou ik ook graag doen.
Nu heb ik dan eindelijk een poging gewaagd mijn gevoel op papier te zetten. Welkom op de snelweg van ons gezin. Ik zal ons even kort voorstellen wij zijn ene gezin bestaande uit papa mama 2 zoons de ene geboren in 2004 en de andere geboren in 2006 en een kat .
Als moeder wist ik al heel snel dat mijn beide kinderen heel speciaal waren. Ze waren al vroeg erg alert en ondernemend. Vooral de oudste was een zeer ondernemende temperamentvolle enthousiasteling. Bij de jongste ging dit eigenlijk veel minder temperamentvol in zijn jongere jaren maar die was wel net zo alert en ondernemend.
Deze blog zal ik het vooral hebben over mijn oudste kanjer.
Deze blog zal ik het vooral hebben over mijn oudste kanjer.
Bij de oudste ging ik op een gegeven moment toch wel aan de bel trekken want aandacht verdelen was lastig en met een toen net geboren baby was het toch prettig te kijken waar we nog een en ander konden aanpassen in de omgang. Daar ik zelf erg onzeker was of ik het allemaal wel goed deed. Zo gezegd zo gedaan heb ik toen vanuit het consultatiebureau een video thuis begeleiding project gekregen waarbij we naar een paar video opnames keken naar wat gaat er goed en waar kunnen we nog wat bijschaven.
Heel veel mogelijke manieren van omgaan met het temperamentvolle drukkere gedrag kwamen toen voorbij. Bijvoorbeeld Extra duidelijkheid bieden door pictogrammen ,mee laten beslissen ( regie in eigen dingen ) in sommige dingen maar niet teveel keuzes geven.
Heel veel mogelijke manieren van omgaan met het temperamentvolle drukkere gedrag kwamen toen voorbij. Bijvoorbeeld Extra duidelijkheid bieden door pictogrammen ,mee laten beslissen ( regie in eigen dingen ) in sommige dingen maar niet teveel keuzes geven.
We merkte dat zoonlief erg veel baat had bij duidelijkheid die visueel werd versterkt dus we maakte een mooi dag schema met pictogrammen die hem hielpen. Het had een heel goed effect hij kon bijvoorbeeld zien als de kleine de fles kreeg dat hij even zelf moest spelen en dit wierp dus al snel zijn vruchten af.
Toen hij iets ouder was en naar de kleuterschool ging paste we het dagschema aan hij vond dit erg prettig en was blij naar school te mogen. Helaas kwam de school al snel met signalen dat hij niet kon stilzitten en niet leek te luisteren maar wel met kop en schouders boven alle andere kinderen uitstak kwa kennis en kunnen. Nogmaals kwam de mevrouw van de video thuisbegeleiding in huis om te kijken of er nog wat bijgeschaafd kon worden. Wederom kregen we tips die heel veel uit haalde op haar advies gingen we naar een fysiotherapeut voor sensi integratie therapie om te kijken of dit baat zou hebben.
Toen hij naar groep 3 mocht liep het even niet goed en hebben we besloten te gaan kijken waar zijn gedrag vandaan kwam want hij was niet alleen zichzelf tot last ook de rest van de kinderen hadden last van zijn gedrag op dat moment. Hij was heel erg sociaal als hij thuis was vooral naar kleinere en veel grotere kinderen maar met leeftijdsgenootjes liep het nogal stroef hij wilde de "baas"spelen volgens de juf. Later bleek dit andere redenen te hebben namelijk hij wilde de regie zelf in handen houden zodat hij overzicht hield over de situatie want anders werd het te druk in zijn hoofd. Uit de test die we hebben laten doen kwamen sterke vermoedens van adhd met hoogbegaafdheid. Dit ventje was dus dubbel speciaal.
Toen we dit wisten konden we met de juiste hulp hem op de goede weg krijgen. Door thuis en op school aanpassingen te doen en te starten met ene lage dosering medicatie kregen we een heel ander kind. Hij Kreeg uitdaging en moest hierbij nadenken waardoor hij meer rust kreeg in zichzelf met de medicatie erbij was dit een schot in de roos. Inmiddels zijn we een aantal jaren verder en kan ik zeggen Hij komt er wel. Zijn pluspunten stijgen zijn min punten te boven. Hij is enthousiast vriendelijk leergierig en heeft tomeloze energie en is super sociaal.
Blog van onze gastblogger Nicol
vrijdag 2 september 2016
buiten de lijntjes kleuren
Als moeder van 2 kanjers van jongens weet ik als geen ander dat je buiten te lijntjes van het gebaande pad regelmatig komt.
Soms ongewild om een andere oplossing voor problemen te vinden soms is het een weloverwogen keuze.
Soms ongewild om een andere oplossing voor problemen te vinden soms is het een weloverwogen keuze.
De afgelopen maanden zijn we van de ene in de andere achtbaan gekomen. Waarin ik zelf ook deels de hoofdrol speelde.
na de zoveelste depressie door hormonen geleid kwam ik erna in de lappenmand met mijn knie. Een meniscus operatie moest mijn klachten verhelpen. Na bijna 8 weken bijna de oude.
Nu op naar een periode met meer geluk.
Werken manlief regelmatig naar het buitenland en dan
na de zoveelste depressie door hormonen geleid kwam ik erna in de lappenmand met mijn knie. Een meniscus operatie moest mijn klachten verhelpen. Na bijna 8 weken bijna de oude.
Nu op naar een periode met meer geluk.
Werken manlief regelmatig naar het buitenland en dan
de jongste door de molen voor de juiste handvatten en de oudste die zijn puberteit in schiet maakt het er soms niet makkelijker op om de draaglast en draagkracht in balans te houden.
Maar ook deze storm zullen we weer overwinnen.
Abonneren op:
Posts (Atom)