De feestdagen weer voorbij weer terug in rustiger vaarwater en dus tijd voor een nieuwe blog van mijn kant.
Iedereen wens ik een goed gezond en bovenal plezierig 2016.
Dit keer een iets kortere blog van mijn kant volgende probeer ik weer wat meer te schrijven.
De feestdagen brengen zoveel prikkels en rommeligheid met zich mee dat de hele december maand alles op zijn kop staat. Een periode waarbij je niet teveel moet stilstaan want mijn ervaring leert dat het erna weer rustiger wordt en ook het "drukke"weer verminderd.
Elk jaar overleven we de maand december weer om erna weer vol goede moed de orde en regelmaat te vervolgen.
Zonder regels en duidelijkheid dan zou het niet werken bij ons in huis. We hebben deze afspraken samen met de kinderen opgesteld onze "huisregels" samen met een ambulante begeleidster die we een poos in huis hebben gehad. Dit om alles eens goed op de rails te krijgen want een huishouden met 2 temperamentvolle aanwezige jongens vraagt om heel veel duidelijkheid en structuur.
Bijna een jaar kwam er een vaste begeleidster over de vloer. Daar heb ik naast dat ik al veel dingen wel wist ontzettend veel van geleerd.
Inzicht krijgen in dingen, hoe ga ik om met dingen en wat gaat er dan goed en wat kan er nog beter.
Ook de oudste kreeg psycho-educatie om inzicht te krijgen in wat er precies met hem aan de hand was. Waarom doe ik sommige dingen zo ?
De psycho-educatie bestond voornamelijk uit het spelenderwijs opdrachten doen en vaardigheden leren. Hij leerde hiermee onder andere de stop, denk, doe methode aan.
Hij deed het namelijk als volgt eerst deed hij dan stopte hij en dan pas dacht hij hè ik deed het niet goed. Hij begon dan om een makkelijk voorbeeld te noemen als een gek aan zijn huiswerk zonder eerst te lezen en kwam er dan dus achter dan hij de vraag verkeerd had beantwoord omdat hij niet eerst tot het einde gelezen had. Of hij stond al buiten bij zijn fiets zonder fietssleutel. Dit zijn kleine dingetjes maar als hele dagen zo gaan dan kost dat hopen energie, extra tijd en geeft het een hoop frustratie. In de jaren dat hij ouder wordt, zien we hem zeker wel veranderen en meer grip krijgen op zijn gedrag ook als hij geen medicatie heeft ingenomen. Met medicatie ( die hij echt nodig heeft op schooldagen ) is het allemaal net iets makkelijker voor hem om zich bij de les te houden en niet steeds voor zijn beurt te praten of plots op te springen in de klas en zijn antwoord te roepen. Dit gebeurde op de basisschool met enige regelmaat vooral in groep 1-2-3 en 5 in gr 6 7 en 8 was dit stukken minder. Inmiddels is hij alleen als hij bezig is met een computerspel nog zeer beweeglijk maar kan hij wel vrij normaal op een stoel zitten zonder hulpmiddelen als een wiebelkussen of iets dergelijks. maar als hij zijn ogen open heeft komt er een stormvloed aan woorden. Hij wil zoveel vertellen in een korte tijd. Wij zeggen altijd als hij begint met praten vergeet je niet te ademen. Je gooit er een kwartje in en er komt voor 2 euro aan spraak uit.
Het is mooi te zien dat naarmate ze ouder worden gedrag veranderd maar de leeftijd die hij nu nadert is een pittige want de pubertijd brengt zijn temperament weer flink omhoog. De volgende keer meer over mijn pittige jongens.
Laatst aangepast op
Elk jaar overleven we de maand december weer om erna weer vol goede moed de orde en regelmaat te vervolgen.
Zonder regels en duidelijkheid dan zou het niet werken bij ons in huis. We hebben deze afspraken samen met de kinderen opgesteld onze "huisregels" samen met een ambulante begeleidster die we een poos in huis hebben gehad. Dit om alles eens goed op de rails te krijgen want een huishouden met 2 temperamentvolle aanwezige jongens vraagt om heel veel duidelijkheid en structuur.
Bijna een jaar kwam er een vaste begeleidster over de vloer. Daar heb ik naast dat ik al veel dingen wel wist ontzettend veel van geleerd.
Inzicht krijgen in dingen, hoe ga ik om met dingen en wat gaat er dan goed en wat kan er nog beter.
Ook de oudste kreeg psycho-educatie om inzicht te krijgen in wat er precies met hem aan de hand was. Waarom doe ik sommige dingen zo ?
De psycho-educatie bestond voornamelijk uit het spelenderwijs opdrachten doen en vaardigheden leren. Hij leerde hiermee onder andere de stop, denk, doe methode aan.
Hij deed het namelijk als volgt eerst deed hij dan stopte hij en dan pas dacht hij hè ik deed het niet goed. Hij begon dan om een makkelijk voorbeeld te noemen als een gek aan zijn huiswerk zonder eerst te lezen en kwam er dan dus achter dan hij de vraag verkeerd had beantwoord omdat hij niet eerst tot het einde gelezen had. Of hij stond al buiten bij zijn fiets zonder fietssleutel. Dit zijn kleine dingetjes maar als hele dagen zo gaan dan kost dat hopen energie, extra tijd en geeft het een hoop frustratie. In de jaren dat hij ouder wordt, zien we hem zeker wel veranderen en meer grip krijgen op zijn gedrag ook als hij geen medicatie heeft ingenomen. Met medicatie ( die hij echt nodig heeft op schooldagen ) is het allemaal net iets makkelijker voor hem om zich bij de les te houden en niet steeds voor zijn beurt te praten of plots op te springen in de klas en zijn antwoord te roepen. Dit gebeurde op de basisschool met enige regelmaat vooral in groep 1-2-3 en 5 in gr 6 7 en 8 was dit stukken minder. Inmiddels is hij alleen als hij bezig is met een computerspel nog zeer beweeglijk maar kan hij wel vrij normaal op een stoel zitten zonder hulpmiddelen als een wiebelkussen of iets dergelijks. maar als hij zijn ogen open heeft komt er een stormvloed aan woorden. Hij wil zoveel vertellen in een korte tijd. Wij zeggen altijd als hij begint met praten vergeet je niet te ademen. Je gooit er een kwartje in en er komt voor 2 euro aan spraak uit.
Het is mooi te zien dat naarmate ze ouder worden gedrag veranderd maar de leeftijd die hij nu nadert is een pittige want de pubertijd brengt zijn temperament weer flink omhoog. De volgende keer meer over mijn pittige jongens.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten